Ραντεβού στην πλατεία: η συνήθεια που έγινε λατρεία!

[:EL]

Καλοκαίρι! Μία λέξη, πολλές αναμνήσεις!

Έχουμε συνδέσει αυτή τη λέξη με στιγμές ξεγνοιασιάς και ηρεμίας στην παραλία, κάτω από τον ήλιο, ίσως με μία μπύρα στο χέρι και ένα παγωτό στο άλλο.

Σε περίπτωση που δεν είστε παραλία αυτή τη στιγμή, τρέξτε γρήγορα! Όσοι πάλι εργάζεστε, υπομονή παιδιά μου!

Παράλληλα με τη συσσώρευση λουόμενων στις παραλίες τους καλοκαιρινούς μήνες, παρατηρείται και αύξηση της κινητικότητας σε κεντρικές πλατείες πόλεων! Μάλιστα, οι πλατείες έχουν αναδειχθεί σε πόλο έλξης πολλών νέων τα τελευταία χρόνια!

Αν δεν το έχετε παρατηρήσει, κάνετε μία βόλτα στην πλατεία Ναυαρίνου από τον Μάρτη κιόλας που βελτιώνεται ο καιρός.

 

Το σκηνικό έχει ως εξής…

Παρεάκια μικρά ή μεγάλα δίνουν ραντεβού στην πλατεία. Βέβαια αρκετές φορές δεν είναι ανάγκη να δώσεις ραντεβού, αφού είναι δεδομένο ότι κάποιον θα συναντήσεις! Μπύρες, κρασί ή κάτι σε αλκοόλ είναι αναγκαίο, καθώς και κάτι φαγώσιμο για τη λιγούρα.

Οι παρέες είναι πολύ ανοιχτές! Μέσα σε λίγες ώρες οι περισσότεροι έχουν γνωριστεί μεταξύ τους… Λίγο το φλέρτ, λίγο ότι ξέμεινες από χαρτάκια και έτσι όλοι σιγά σιγά γίνονται μία μεγάλη παρέα.

Σύνηθες στοιχείο σε αυτές τις περιστάσεις είναι η παρουσία ενός ή περισσοτέρων μουσικών καθώς και ατόμων που ασχολούνται με κάποια μορφή τέχνης. Σίγουρα θα συναντήσεις κάποιον/α που ασχολείται με το θέατρο, που φτιάχνει κοσμήματα ή εξασκείται στα ακροβατικά κόλπα.

Όλο και περισσότερες πλατείες στην Ελλάδα και το εξωτερικό φιλοξενούν καθημερινά αρκετό κόσμο. Πρόκειται για φαινόμενο της εποχής;

Μάλλον πως όχι! Ανέκαθεν οι πλατείες αποτελούσαν μέρος αλληλεπίδρασης ατόμων με διαφορετικά ενδιαφέροντα και απόψεις. Αρκεί να σκεφτούμε ιστορίες των γονιών μας αλλά και των μεγαλυτέρων. Πόσες ιστορίες γεγονότων που έχουν συμμαδέψει τη ζωή τους δεν διαδραματίστηκαν σε κάποια κεντρική πλατεία;

Επομένως, θεωρούμαστε συνεχιστές μιας παράδοσης-νοοτροπίας που κληρονομήσαμε;

Θα μπορούσαμε να απαντήσουμε θετικά, αλλά οφείλουμε να τονίσουμε ότι δεν κληρονομήσαμε απλώς μία συνήθεια.

Αντίθετα, αυτή τη συνήθεια την ‘πήραμε’ και την προσαρμόσαμε στις σημερινές καταστάσεις. Φυσικά αυτό έγινε αβίαστα, ως αποτέλεσμα των καιρών. Και τι εννοώ με αυτό, θα μου πεις…

Πλέον στις περισσότερες πλατείες διοργανώνονται ποικίλα δρώμενα πολιτικού και πολιτιστικού χαρακτήρα ως απάντηση σε σημαντικά κοινωνικά ζητήματα της επικαιρότητας. Ομιλίες, προβολές ταινιών, θεατρικές παραστάσεις και φεστιβάλ είναι μερικές από τις δράσεις που γίνονται.

Σε αυτά τα δρώμενα είναι ‘καλεσμένοι΄ όλοι! Και όχι απλά καλεσμένοι, αλλά ο καθένας συμβάλλει στην διεξαγωγή τους! Ανεξάρτητα από το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, τις πολιτικές πεποιθήσεις και γενικότερα τις απόψεις του καθενός, οι πλατείες είναι ανοιχτές προς όλους!!! Γι’ αυτό άλλωστε συναντάται τόσο μεγάλη ποικιλομορφία.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο εξωστρεφής χαρακτήρας των πλατειών καθώς και το κλίμα αποδοχής που τις χαρακτηρίζει, αποτελούν τα συστατικά για την υψηλή δημοτικότητα τους.

Ακόμα, στις πλατείες επικρατούν άλλοι ρυθμοί! Μέσα στους γρήγορους ρυθμούς των αστικών κέντρων αποτελούν μία “όαση” ηρεμίας και χαλαρότητας. Από πολλούς, μάλιστα, αυτή η αντίθεση είναι που κάνει τις πλατείες τόσο γοητευτικές.

Πλατεία Αγίου Γεωργίου (Ροτόντα), πλατεία Ναυαρίνου, πλατεία Εξαρχείων στην Αθήνα, πλατεία Σπλάντζιας στα Χανιά (γιατί αν δεν παινέψουμε το σπίτι μας, θα πέσει να μας πλακώσει) αποτελούν αντιπροσωπευτικά παραδείγματα όσων περιγράφονται.

 

Και αν δεν έχεις πειστεί ακόμα, στην επόμενη εκδήλωση ή αφίσα που θα συναντήσεις πέρασε να τσεκάρεις τι παίζει. Ή ακόμα καλύτερα πέρνα από την πιο κοντινή σου πλατεία ένα απόγευμα-βραδάκι και θα με θυμηθείς!

[:]