Παρότι στο 2025 και σε μια περιοχή του κόσμου που θεωρείται προοδευτική, η ισότητα ανάμεσα στα φύλα παραμένει κάτι το μη δεδομένο. Σύμφωνα με το EIGE, το 44% των κατοίκων της ΕΕ πιστεύουν ότι το σημαντικότερο καθήκον μιας γυναίκας είναι να φροντίζει την οικογένειά της, ενώ το 31% των ανδρών πιστεύουν ότι «οι άνδρες είναι καλύτεροι ηγέτες» και ότι το pay-gap δικαιολογείται, επειδή «οι δουλειές των ανδρών είναι πιο απαιτητικές». Αν βάλουμε στην εξίσωση και τα άτομα μη δυαδικού φύλου και τα στερεότυπα που τα συνοδεύουν, καταλαβαίνουμε πως τα πράγματα παραμένουν σοβαρά στις, κατά τ’ άλλα, ανεπτυγμένες μας κοινωνίες. Ας συζητήσουμε, όμως, λίγο περισσότερο για το πώς η ισότητα στα φύλα και η τρέχουσα έλλειψή της μας επηρεάζει όλα σε απτές πτυχές της πραγματικότητάς μας.
Η ανισότητα στα φύλα περιορίζει την αυτοέκφραση και τις επιλογές όλων.
Οι γυναίκες καλούνται, από τον κοινωνικό τους περίγυρο, να είναι καλές και συγκαταβατικές ή να μην έχουν ως προτεραιότητα οτιδήποτε δεν είναι ο σύζυγος και το σπίτι τους. Από την άλλη, οι άνδρες δεν επιτρέπεται να εκφράζουν τα συναισθήματά τους, μιας και «τα αγόρια δεν κλαίνε». Έτσι, καταλήγουμε το μοναδικό αποδεκτό συναίσθημά τους προς έκφραση να είναι ο θυμός. Τέλος, τα μη δυαδικά άτομα, έρχονται να αντιμετωπίσουν καταστάσεις όπως «δεν είσαι αλήθεια τρανς, είναι μια φάση» ή «σιγά, εσένα ποιος σε καταπίεσε;». Δεν θα ήταν πολύ λιγότερο ασφυκτικό το πλαίσιο της κοινωνίας μας, αν δεν νιώθαμε όλα ότι μας έχουν με το μαχαίρι στον λαιμό;
Η έλλειψη ισότητας οδηγεί στην κανονικοποίηση της βίας.
Το αρσενικό θεωρείται το ισχυρό φύλο, αυτό δεν μπορούμε να το αρνηθούμε. Το πρόβλημα είναι ότι τα υπόλοιπα φύλα θεωρούνται «αδύναμα» ή «όχι αρκετά καλά», ακόμη και «μη επιθυμητά» (π.χ. εκφράσεις όπως «τρέχεις σαν κορίτσι» έχουν υποτιμητική έννοια). Όταν η κοινωνία θεωρεί κάτι ως «κατώτερο», τότε εκεί ακριβώς είναι που τρυπώνουν οι παρενοχλητικές συμπεριφορές, η έμφυλη βία, η κακοποίηση. Το να υπάρχει ισότητα δεν έχει να κάνει μόνο με τα δικαιώματά μας γενικά και αόριστα. Έχει να κάνει και με το δικαίωμα στην ασφάλεια και στην αξιοπρέπεια. Όσο υπάρχει χώρος για παραβιαστικές συμπεριφορές, τόσο αυτές θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Έτσι, διαιωνίζουμε μια κοινωνική καθημερινότητα γεμάτη άγχος και αδικία.
Η ανισότητα στα φύλα δημιουργεί προβλήματα στον εργασιακό χώρο.
Εκτός από το ζήτημα του pay-gap, που ισχύει σε πολλές χώρες, παρατηρούμε ότι οι γυναίκες και τα μη δυαδικά άτομα κατέχουν πολύ λιγότερες θέσεις εξουσίας, αλλά και ότι, συχνά, οι γνώμες τους δεν λαμβάνονται εξίσου σοβαρά υπ’ όψιν. Οι γυναίκες σε θέσεις ευθύνης υπονομεύονται από τα έμφυλα στερεότυπα, με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται πολύ να κάνουν τη δουλειά τους σωστά. Σχετικά με τα μη δυαδικά άτομα, αξίζει να αναφέρουμε πως όταν κατέχουν ρόλους manager ή senior leader, δυσκολεύονται να δουν τα εαυτά τους να αντανακλώνται στις θέσεις ευθύνης τους. Αυτό από μόνο του είναι σημαντικό, καθώς επηρεάζει το πώς αυτά τα άτομα αντιλαμβάνονται τα οφέλη τους στον εργασιακό τους χώρο, γεννώντας, έτσι, πληθώρα ερωτημάτων (π.χ. υποεκπροσώπηση στον χώρο εργασίας, στερεότυπα κλπ).
Αυτοί είναι μόνο μερικοί από τους τομείς στους οποίους εντοπίζουμε τα προβλήματα που προκύπτουν από την ανισότητα των φύλων. Φυσικά, δεν είναι μόνο αυτά. Γενικότερα, τα αποτελέσματα των διακρίσεων και των στερεοτύπων είναι παντού τριγύρω μας. Δική μας δουλειά είναι να τα αναγνωρίζουμε και να προσπαθούμε ενεργά ώστε να πάψουν να ισχύουν. Η ισότητα των φύλων σε αφορά, ακόμη κι αν δεν το πιστεύεις.
Πηγές:
- Home, Work, and Beyond: Tackling Gender Stereotypes Across the EU
- Women are constrained by gender stereotypes in leadership roles
- Trans and Gender-Diverse People Experience More Discrimination in the Workplace
Για περισσότερα άρθρα, μπορείτε να διαβάσετε στο Blog | TEDxUniversityofMacedonia
