Τι είναι η συγγραφή; Αν με ρωτούσε κάποιος θα απαντούσα: Ένα συνονθύλευμα ιδεών και σκέψεων για να γεννηθεί τελικά μια ολοκαίνουρια. Ζαλάδα για όλες αυτές που δε χρειάστηκαν κι ίσως ξεχάστηκαν. «Writing doesn’t confer importance. It reflects it». Φιλοσοφικό ερώτημα της Τζο Μαρτς. Γράφουμε μόνο για ό,τι θεωρούμε σημαντικό εμείς οι συγγραφείς. Φοράμε το καπέλο της δουλειάς και χανόμαστε μέσα σε μουντζουρωμένα γραπτά. Φοβόμαστε την κριτική των άλλων. Μα πιο σκληροί απ’ όλους είμαστε εμείς οι ίδιοι, γι’ αυτό συμβαίνει αυτό.
Η Βιρτζίνια Γουλφ συμβούλεψε κάποτε να μη δημοσιεύσεις τίποτα πριν τα 30. Πριν την ηλικία-ορόσημο της ωριμότητας. Στα 30 έχεις πλέον χαρακτήρα, στα 20 δεν είσαι έτοιμος. Οι συγκινήσεις σε κατακλύζουν και αυτό φαίνεται στα γραπτά σου. Σίγουρα η Τζο Μαρτς θα διαφωνούσε. Ή καλύτερα η Λουΐζα Μέι Άλκοτ. Το ίδιο κι οι δημιουργοί του Wattpad. Πώς είναι δυνατόν να περάσεις 30 χρόνια χωρίς να δημοσιεύσεις ούτε ένα στίχο; Πόσα ταλέντα δε θα έβγαιναν ποτέ στο φως αν συνέβαινε κάτι τέτοιο;
Η κινητήριος δύναμη παραγωγής ιδεών στους συγγραφείς είναι η έμπνευση. Αυτή είναι που σπρώχνει το εκκρεμές του μυαλού μας ώστε να αποκλίνει από τη θέση ισορροπίας του και να βάλει με τη σειρά του τα γρανάζια της σκέψης μας σε λειτουργία. Πολλές ωδές κι εγκώμια έχουν γραφτεί για την έμπνευση με σκοπό να την καλοπιάσουν. Κι ο Όμηρος ακόμα θα ήταν ανίκανος να μεγαλουργήσει δίχως αυτή: «ἄνδρα μοι ἔννεπε, Μοῦσα, πολύτροπον, ὃς μάλα πολλὰ πλάγχθη, ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσε».
Το παρελθόν στιγματίζει τη σκέψη και συνεπώς το λόγο. Οτιδήποτε γράφουμε κουβαλά μαζί του κι ένα κομμάτι μας, έναν παλιό εαυτό, αποτρέποντας έτσι την ολοκληρωτική του λήθη. Scripta manent και μαζί τους κι εμείς ή καλύτερα οι ιδέες που είχαμε κάποτε. Βέβαια χρειάζεται και κάποιος με το οποίον θα μοιραστείς την ιδέα σου. Διαφορετικά, θα είναι σαν να μην υπήρξε ποτέ. Καλωσορίζουμε λοιπόν το επόμενο τιμώμενο πρόσωπο, τον αναγνώστη.
Ας το πάμε τώρα λίγο πιο μαθηματικά. Αν κάποιος διαβάσει ένα βιβλίο ν-φορές, θα έχει ν-διαφορετικές εμπειρίες, ν-διαφορετικά συμπεράσματα. Κι αυτό γιατί ποτέ δεν είναι ο ίδιος. Χίλιες δυο αλλαγές συμβαίνουν καθημερινά μέσα μας που μας οδηγούν σε έναν νέο τρόπο αντίληψης των πραγμάτων. Κάθε μία ανάγνωση μοναδική κι ωστόσο το ίδιο σημαντική με κάθε προηγούμενη. Κάπως έτσι εξελίσσεται μια ιδέα. Αρχικά προς αποκλειστική χρήση του συγγραφέα, μα έπειτα ελεύθερη προς όλους κι έτοιμη για αλλαγές και βελτιώσεις από κάθε ενδιαφερόμενο. Ωδή στην εξέλιξη λοιπόν.
Η συγγραφή είναι κάτι το εξαιρετικά σπουδαίο αφού αποτελεί μέσο διάδοσης των ιδεών. Το ίδιο και το TEDx. Μπορεί να μη χρησιμοποιεί τα ίδια μέσα αλλά η λειτουργία του παραμένει η ίδια και συνοψίζεται σε αυτή τη φράση: «Ideas worth spreading».
